دانه ای بود تو دل خاک

تنها و بی کس

دلش میخواست سر از خاک بیرون بیاره

و از حصاری که خدا براش کشیده بود فرار کنه

همیشه به این فکر می کرد

که بیرون از خاک چقدر همه چیز زیباست

دلش می خواست

نور آفتاب

بارش باران

درخشندگی مهتاب

و تمام زیبایی های بیرون از خاک رو ببینه

هر روز حسرت داشتن فردایی بیرون از خاک رو میکشید

تا اینکه

بالاخره

روزش فرا رسید

دانه رشد کرد و سر از خاک بیرون آورد

چند دقیقه ای از جوونه زدنش نگذشته بود

که بچه ای برای بازی توی باغچه دوید

دانه از اینکه کودکی رو دیده بود خوشحال شد

اما چند ثانیه بعد

کودک که گرم بازی خودش بود

 پاش رو روی دانه ی تازه از خاک بیرون اومده گذاشت

و زندگی اونو پایان داد

دانه حسرت زندگی بیرون از خاک بر دلش موند.

هیچ وقت توی زندگی عجله نکن

 هر چیزی یه تقدیری داره که فقط خدا میدونه اون تقدیر چیه!